—муз. чыгарма аткарып жаткан коллективди башкаруу өнөрү. Д. к. колдун атайын иштелип чыккан кыймылы ж-а мимика аркылуу дирижёр (же хормей- стер) тарабынан ишке ашат. Азыркы кездеги Д. к. дирижёрдон муз. зор даярдыкты, жөндөмдү ж-а ар кандай па-ртитураны тез өздөштүрүүнү талап кылат. Д. к. байыркы заманда эле Греция, Египетте пайда болгон. Оркестрде ойноонун өнүгүшүнөн (15-к.) ж-а көп үн м-н ырдоонун та-таалданышынан улам Д. к. колдогу таякча аркылуу жүргүзүлө баштаган. Д. к. Россияда 18-к-га чейин негизинен хор өнөрүндө колдонулган. Окт. рев-ясынан кийин консерваториялар-да операга, симфонияга ж-а хорго Д. к. б-ча атайын класстар уюштурулган. 20-к-дагы көрүнүктүү дири-жерлор: Р. Штраус, Г. Малөр, А. Тос-канини, Б. Вальтер, В. Фуртвенглер, О. Клемперер, Ш. Мюнш, Н. С. Голованов, С. А. Самосуд, Е. А. Мравин-ский, А. Ш. Мелик-Пашаев, А. В. Свешников, Е. Светланов ж. б. Кыргыздын туңгуч дирижеру Кыргыз ССР иск-восуна эмг. сиң. ишмер Шейше Орозов болгон. Кийинки жылдары А. Жумакматов, К. Молдобасанов, Н. Давлесов сыяктуу профессионал дирижерлор өсүп чыкты.

Ад.:   М у с и н И., Техника дирижирования, Л., 1967.

от 2020