(26. 2. 1802, Бе-зансон — 22. 5. 1885, Париж) — француз жазуучусу. Наполөондун гене-ралынын үй-бүлөсүнөн. Француз де-мокр. романтизминин башчысы ж-а теоретиги. Алгачкы «Одалар жана ар ТҮРДҮҮ ырлар» (1822) жыйнагында бурбондук династияны жактаган. Жаш чагында жазган романдары мо-нархиялык тенденцияга үндөш чыгып, бирок жакындап келаткан Июль революциясынын (1830) шартына байланыштуу 20-жылдардын 2-жары-мынан Г-нун чыг-лыгынын жаңы мезгили башталат, либерал-демокр. I оппозиция м-н жакындашып, эпигон- I дук классицизмге каршы чыгат. I Г-нун Англиядаты бурж. рев-яны ча- I гылдырган «Кромвель» (1827) драма- 1 сы демокр. маанайдагы романтиктер- I дин манифести болгон. Июль рев- I ясынын таасиринде жазылган «Жаш I Фракцияга карата» (1830) поэмасын-да революционерлерди кызуу кубат-таган, «Париждеги теңир эне собору» (1831) романында католиңизмге сокку урган. 1848-ж. бурж. рев-я Г-ну коомдук-саясий күрөштүн жаңы багытына салган. Респ-качыларды жактап, Луи Бонапартка каршы чыкканы үчүн өлкөдөн куулгап, Ата Мекенине 1870-ж. кайтып келген. Ал — бурж. коомдун социалдык негиздерин сынга 1» алган «Куугунтук g. Jjj§| жегендер» (1862) ^^^И романы м-н «Ток-н үчүнчү жыл» ни^ш|1 (1874) аттуу бел-В. М. Гюго. гилүү тарыхый ро- мандын автору. Г-нун айрым чыг-лары кыргыз тилине которулган.

Чыг.:  Куугунтук жегендер, Фр., 1960; Езбр. произв., т. 1—2, М.—Л., 1952;

Ад.:   Луначарский А. В., В. Гюго. Таорчеекий путь писателя, М., 1931; Трескунов М. С, В. Гюго, Л., 1969.

от 2020