(гетеро… ж-а гр. nomos — закон) — моралды ички адамгерчилик принциптери-нен эмес, коомдук турмуштун башка жактарынан алынган сырткы күчтүн таасири аркылуу түшүндүрүүчү багыт. Г. э. түшүнүгүн Кант «Практикалык акыл-эске сын» деген эмгегинде баяндаган. Кант автономиялык этиканын принциптерин түзүп, адамдардын тартиби, кулк-мүнөзү сырткы себептердин таасири м-н калыптанат деген гетероном моралчыларды сынга алган. Этиканы гетерономия-лык ж-а автономиялык этикага бөлүү илимге каршы келет. Маркстик-ле-ниндик этика адамдардын жүрүш-турушун ички психологиялык шарттар м-н гана түшүндүрбөстөн, коомдук шартка негиздеп, матер, жол м-н чечет.

от 2020